شیون فومنی / مرأ نأ دَوَندگی

ﺷﯿﺮ ﺟﻨﮕﻞ ﺧﻮﺱ ﮔﯿﻼﻥ ﺯﻣﯿﻨﻢ

ﺑﺎﻍ ﮐُﺘﺎﻡ ﻣﯽ ﻗﻔﺴﻪ،ﺷﺎﻟﯿﺰﺍﺭ ﻣﯽ ﻧَﻔَﺴِﻪ
ﺍﮔﯽ ﻣﯽ ﺩَﺱ ﺁﺳﯿﻦَ ﺟﻮﺭﺍ ﮔﯿﺮَﻡ
ﺩﮐﻔﻢ ﺷُﻨﺪَﻩ ﮐﻠﻪ،ﻭﺍﺵ ﻭ ﻭَﻟﮏَ ﻭﺍﭼﯿﻨﻢ
ﺷُﻨﺪَﻩ ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ ﭼﯿﻨﻢ، ﺷُﻨﺪَﻩ ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ ﭼﯿﻨﻢ

ﺗﺎ ﻣﯽ ﭘﺎ ﺑﻪ ﮔﯿﻞ ﺩَﺭﻩ،ﺗﺎ ﻣﯽ ﺩﺳﺘﺎ ﺑﯿﻞ ﺩَﺭﻩ
ﺧﻮﮎَ ﻏﯿﻆ ﻣﯽ ﺩﯾﻞ ﺩَﺭﻩ، ﺧﻮﮎَ ﻏِﯿﻆ ﻣﯽ ﺩﯾﻞ ﺩَﺭﻩ
ﻭﺍﻧَﻠَﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻭﻡ ﺑﺠﺎﺭَ ﺑِﭽِﺮﻩ
ﺍﯾﺘﺎ ﻣﯽ ﻭﻭﺷﻪ ﺑﺮﻧﺞَ ﻭﺍﭼِﺮﻩ

ﺗﻮ ﻣﯽ ﺍَ آﭘﯿله ﭘﺎیه نوادئن
ﻣﯽ تنه ﭘﺎﺭﻩ ﭼﻮﺧﺎﯼَ ﻧوادئن
ﻣﻦ ایتأ ﭘﺎﺭﭼﻪ ﻫَﭽﯿﻦ ﺁتشمه، ﺁتشه ﺳﺮکشمه
ﻏﯿﺮ ﻣﯽ ﭼﺎﻧﭽﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﺳَﺮَ سورخه کونه ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭِ ﻟؤفت ﮐَﺲ ﻧَﺸمه

ﻣَﺮﺍ ﭘَﺨﻤَﻪ ﭼﯽ ﺩأنی؟ ﻣَﺮﺍ ﭘَﺨﻤَﻪ ﭼﯽ ﺩأنی؟
ﺩَﺭِﻩ ﻣﯽ مشته ﻣﯿﺎﻥ ﺯَﻧﺪگانی
ﺗﯽ ﻣﺎنستن ﻣﻦ ﺍَﮔر پئله ﺭﻭ پئله ﺩِﭼﯿﻨَﻢ
ﭼﻮمه ﺳﺮ ﭼﻮﻡ ﻓﻮﻭﭼﯿﻨﻢ
ﮐﯽ ﻭا ﺍَ ﺟﻨﮕلانه ﺑﺎغه ﮐﻮﻭﻧﻪ؟
ﺗﻨﻮﺭِ ﺯﻧﺪﮔﯿﻪ ﺩﺍغه ﮐﻮﻧﻪ

ﺷﯿﺮ ﺟﻨﮕﻞ ﺧﻮﺱِ ﮔﯿﻼﻥ ﺯﻣﯿﻨﻢ
ﺑﺎﻍ ﮐﻮﺗﺎﻡ ﻣﯽ ﻗﻔﺴﻪ،ﺷﺎﻟﯿﺰﺍﺭ ﻣﯽ نفسه
ﺗﺎ ﺑگرده ﺷﯿﻤﯽ ﭼﺮﺥِ ﺯﻧﺪﮔﯽ، ﻣﺮﺍ نأ ﺩَﻭَﻧﺪَﮔﯽ ﻣﺮﺍ نأ ﺩَﻭَﻧﺪَﮔﯽ